دیوار تاریک حزن

تنت میتواند زندگیام را پر کند

عین خندهاتکه 1 1 حزنم را به پرواز در میآورد.تنها یک واژهات حتیبه هزار تکه میشکند تنهایی کورم را.

اگر نزدیک بیاوری دهان بیکرانات را

تا دهان منبیوقفه مینوشمریشهی هستی خود را.

تو اما نمیبینی

که چقدر قرابت تنتبه من زندگی میبخشد وچقدر فاصلهاشاز خودم دورم میکند وبه سایه فرو میکاهدم.

تو هستی: سبکبار و مشتعل

مثل مشعلی سوزاندر میانهی جهان.

هرگز دور نشو:

حرکات ژرف طبیعتاتتنها قوانین مناند.زندانیام کنحدود من باش.و من آن تصویرِ شاد خویش خواهم بودکه تو-اش به من بخشیدی